Mes tyre ishte edhe Mustafa dhe partia e tij, LDK. Së pari Jabllanoviqi i quajti “egërsira” familjarët e të vrarëve, të masakruarve dhe të zhdukurve në Gjakovë. Dhe një ditë pas protestës është pikërisht partia e Jabllanoviqit që përdor fjalor kafshëror, e cila po bën plane nga zyra e Aleksandar Vuçiqit për asetet e Kosovës. “Serbia e ka obligim të mbrojë pasurinë e saj, Prishtina duhet të heqë dorë nga “Trepça””.
Ky është selami që nga Beogradi ia dërgojnë ministrat e tij Isa Mustafës, por edhe Hashim Thaçit. Sinjali është i qartë: ministrat e “Srpska Listës” e shohin veten si përfaqësues të Partisë Progresive të Vuçiqit në Qeverinë e Republikës së Kosovës. Për Mustafën dhe shefin e tij Hashim Thaçin shtrohet pyetja e pakëndshme sa i përket lojalitetit të ministrave serbë: A mund të jenë ata ministra të Kosovës dhe të punojnë kundër interesave të Kosovës?
Zhelko Sertiq, ministri i Ekonomisë i Serbisë, mbajti konferencë për medie në Beograd për të kumtuar lajmin se ata janë bartësit e procesit të shitblerjes së gjigantit metalurgjik të Kosovës, “Trepçës”. Marko Gjuriq, drejtor i Zyrës për Kosovë (“dhe Metohi”) në Qeverinë e Serbisë, e tha qartë se “nuk do të lejojmë Prishtinën që të na vjedhë “Trepçën””. Vjedhësi thotë: kapeni hajnin!
A thua e ka menduar Isa Mustafa se të jesh kryeministër nuk mjafton vetëm të thirresh në “njohuritë ekonomike si profesor i lëndës”? Përtej kësaj kërkohet guxim për t’u ballafaquar me shumë sfida e provokime. LDK-ja deri më tani nuk është dëshmuar se ka kapacitet të ballafaqohet me problemet e vështira të vendit. Kjo është pasojë e seleksionimit negativ shumëvjeçar të kuadrove në parti. Dhe rezultati shihet edhe te cilësia e personelit të LDK-së të deleguar për qeverisje. Me ndonjë përjashtim bëhet fjalë për figura anonime dhe pa përvojë.
Mustafa do të duhej të ballafaqohej jo vetëm me provokatorët e Beogradit në Qeverinë e tij, por edhe me ata që kanë kapur shtetin dhe që deri dje kanë qenë agjentë të shërbimit ilegal sekret të PDK-së, SHIK. Gjatë qeverisjes nga viti 2008 PDK-ja ka arritur të fusë nën kontroll të hekurt shumicën e ndërmarrjeve publike, t’i instalojë militantët në çdo sektor dhe të zhvatë miliona euro. Shkatërrimi i këtij sistemi do të duhej të ishte preokupimi kryesor i Mustafës.
Por, duket se supet e tij të dobëta dhe mungesa e ekipit do ta bëjnë vetëm spektator të zhvillimeve në Kosovë. Sepse në vend të ekipit energjik, Mustafa mbahet në këmbë nga ekipi i Ismet Beqirëve dhe Lutfi Hazirëve, të cilët janë të lumtur që marrin ndonjë rrogë apo aset nga shteti. Andaj deklaratat e krerëve të LDK-së se do të luftohet korrupsioni tingëllojnë veçse humoristike ende pa u bërë 100 ditë nga zgjedhja e Qeverisë. Fatkeqësia është që më nuk e merr kush seriozisht as hajnin, kur ai sheh se kush mund të jetë “dënuesi i tij”.
Ç’është edhe më e rëndë, Mustafa me të ardhur në pushtet ka filluar të përdorë fjalor fyes dhe totalitar ndaj çdo kritikuesi. Padurimin e tij nuk mundi ta kontrollojë as në kabinetin e tij dhe ia ndali mikrofonin lehtësisht ministrit të Diasporës, Valon Murati, vetëm pse ai i kërkonte sqarim mbi deklaratën e Jabllanoviqit. Sikur të kishte këtë guxim edhe me vetë Jabllanoviqin!
Çfarë po dominon në qeverisjen Mustafa është paaftësia e tij e dukshme politike. Faji për këtë nuk është vetëm i tij. Ai ka marrë trashëgim nga Thaçi një barrë të rëndë, por, siç e ceka, LDK-ja vetëm u ka bërë amin negociatave me Serbinë. Pasiviteti ka një çmim të shtrenjtë. Kryeministri i vendit, me sa duket, nuk është në gjendje të shkarkojë Jabllanoviqin, deklarata e të cilit nxori me mijëra qytetarë në rrugë.






